Bajki dla dzieci

Dawid i Goliat - bajka dla dzieci

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Dawid i Goliat

Bajka o Dawidzie i Goliacie

Dawno, dawno temu za siedmioma górami, za siedmioma lasami, za siedmioma morzami żyły sobie dwa narody Izraelici i Filistyni. Pewnego dnia doszło pomiędzy ich władcami do kłótni i wypowiedzieli sobie wojnę.
Każdy zebrał najodważniejszych i najwaleczniejszych mężczyzn w swoim państwie i wyruszył na pole bitwy. Kiedy jednak dwa ogromne wojska stanęły naprzeciwko siebie władcy poszli po rozum do głowy i wpadli na pomysł, że losy wojny rozstrzygnie pojedynek 2 najpotężniejszych wojowników – po jednym z każdej armii. Dzięki temu zwycięży najlepszy i żaden żołnierz nie zginie.
Filistyni wystawili Goliata – największego i najsilniejszego wojownika jakiego kiedykolwiek nosiła filistyńska ziemia. Kiedy Izraelici zobaczyli z kim przyjdzie walczyć najlepszemu z nich, obleciał ich strach i nikt nie zgłosił się do pojedynku z Goliatem.
Król był zrozpaczony, bo wszystko wskazywało na to, że przegra wojnę. Kiedy wydawało się, że sytuacja jest beznadziejna, a Izraelici okryją się hańbą, bo nikt nie chciał się pojedynkować z Goliatem, do króla przyszedł mały chłopiec. Poprosił władcę, by pozwolił mu pojedynkować się z Goliatem. Król zaśmiał się, bo myślał, że chłopiec żartuje. Ale Dawid (bo tak miał na imię) okazał się chłopcem o wielkim sercu i przekonał króla, że będzie mężnie bronił honoru swego narodu. Postali wojownicy zawstydzili się słysząc słowa chłopca, ale mimo to nikt nie zgłosił się do walki. Ostatecznie zrozpaczony król nie mając innego wyjścia zgodził się, by Dawid reprezentował Izrael w walce z Goliatem.
Kiedy nadszedł dzień pojedynku, nikt nie dawał odważnemu chłopcu szans na zwycięstwo z Goliatem. Ale Dawid nie był w ciemię bity. Wiedział, że walcząc z potężnym Goliatem, nie ma najmniejszych szans, dlatego postanowił użyć podstępu. Zamiast ciężkiej zbroi i ciężkiego miecza, których i tak nie umiał udźwignąć na pojedynek wziął tylko procę.
Wszyscy byli bardzo zdziwieni. Bo przeciwko uzbrojonemu i wielkiemu Goliatowi stanął mały chłopiec, który nie miał nawet miecza do walki. Filistyni widząc ten nierówny pojedynek wybuchnęli śmiechem, byli bowiem pewni swego zwycięstwa. Kiedy Goliat i Dawid stanęli naprzeciwko siebie i królowie dali sygnał do rozpoczęcia pojedynku. Goliat zaczął biec w kierunku Dawida, a kiedy biegł ziemia trzęsła się od jego kroków. Dawid jednak nie wystraszył się, spokojnie wziął do ręki mały kamień, włożył go do procy i wycelował w Goliata, a kiedy olbrzym znalazł się w zasięgu procy rzucił kamieniem z całych sił prosto w nadbiegającego przeciwnika. Olbrzym dostał prosto w czoło i natychmiast stracił przytomność. Kiedy Filistyni zobaczyli jak Goliat upada przecierali oczy ze zdumienia, nie było im już do śmiechu. Nie mogli uwierzyć, że tak wielki i silny wojownik zostął pokonany przez małego chłopca.
Tak oto Dawid wygrał pojedynek z Goliatem, a Izraelici wgrali wojnę z Filistynami, którzy wrócili do domów jako pokonani. Kiedy Goliat odzyskał przytomność pogratulował Dawidowi zwycięstwa.
W nagrodę za odwagę i spryt, którymi nie wykazał się nikt inny, Dawid został nowym królem Izraela. Od tej pory nikt nie odważył się zaatakować Izraelitów, bo wszyscy pamiętali jak Dawid pokonał wielkiego Goliata i bali się, że podzielą los olbrzyma. Dawid zaś okazał się królem, który potrafił rozmawiać z sąsiadami i dzięki temu za jego panowania Izrael nie uczestniczył w żadnej wojnie. Dzięki temu wszyscy poddani Dawida żyli zaś długo i szczęśliwie.